Flower Knight Girl- Moja opinia

Ta gra to klasyczny przedstawiciel gatunku bishoujo RPG, gdzie Twoim jedynym zadaniem jest bycie „Wielkim Mistrzem” Zakonu Rycerzy Kwiatów i prowadzenie armii uroczych wojowniczek do walki z armią gigantycznych, obrzydliwych robactw, które próbują pożreć świat zwany Spring Garden.

Gameplay w Flower Knight Girl to w zasadzie czysta esencja gier typu gacha, gdzie strategiczne myślenie ogranicza się do układania synergii między poszczególnymi kwiatami, a potem obserwowania, jak Twoja drużyna zalewa ekran efektownymi atakami specjalnymi. Choć na papierze brzmi to prosto, to dla kogoś, kto lubi kolekcjonować i optymalizować, ta gra staje się niesamowicie wciągającą pułapką, w której spędzasz godziny na grindowaniu materiałów tylko po to, by Twoja ulubiona róża czy lilia zyskała kolejną gwiazdkę i stała się jeszcze potężniejsza.

Najciekawsze jest jednak to, jak bardzo ta gra kontrastuje z tą całą „samotnością”, o której wcześniej gadaliśmy; tutaj nigdy nie jesteś sam, bo setki unikalnych postaci ciągle zasypują cię wyznaniami lojalności, a ich osobiste historie – choć często banalne i pełne fan-serwisu – budują iluzję, że w tym kwitnącym ogrodzie faktycznie coś znaczysz.

Fabuła, mimo że kręci się wokół wiecznej wojny z „Pestilence”, ma w sobie coś z tej specyficznej melancholii, którą spotkaliśmy w Twin Saga. Spring Garden to kraina, która niby jest piękna, ale żyje w cieniu ciągłego zagrożenia wyginięciem, co nadaje każdej interakcji z Rycerzami Kwiatów posmaku desperackiej walki o zachowanie resztek radości. Każda dziewczyna ma swoje traumy, swoje lęki związane z inwazją robaków, i jako mistrz stajesz się dla nich kimś w rodzaju emocjonalnej kotwicy w świecie, który dosłownie próbuje ich zjeść.

Oczywiście, nie oszukujmy się – większość z nas gra w to dla designu postaci, który jest absolutnie topowy, jeśli lubisz estetykę anime, gdzie każdy kwiat ma swoje unikalne odwzorowanie w stroju i charakterze danej wojowniczki. To gra, która nie udaje niczego, czym nie jest; to kolorowa odskocznia, która pozwala zapomnieć o mroku za drzwiami, oferując w zamian armię wiernych dziewczyn gotowych skoczyć za Tobą w ogień.

Sercem opowieści jest kraina Spring Garden, podzielona na siedem państw-kontynentów, z których każdy reprezentuje inną porę roku i inny rodzaj flory, od mroźnego Winter Rose po wiecznie zielone Lily Wood. Cały ten ekosystem opiera się na energii Drzewa Świata, które jednak od wieków jest atakowane przez tajemniczą i nienawistną siłę zwaną Pestilence – armię gigantycznych, zmutowanych owadów i potworów, które chcą wyssać soki życiowe z każdej żywej komórki.

Ty wcielasz się w postać Wielkiego Mistrza, jedynej osoby zdolnej do dowodzenia Rycerzami Kwiatów, czyli dziewczynami, które narodziły się z mocy poszczególnych roślin, by stać się żywą tarczą dla ludzkości. To nie jest tylko bajeczka o zbieraniu kwiatków, bo fabuła często uderza w poważniejsze tony, pokazując poświęcenie tych wojowniczek, ich osobiste dramaty i fakt, że każda z nich nosi w sobie ciężar wojny, która trwa dłużej, niż ktokolwiek jest w stanie spamiętać.

Strategia ukryta pod płatkami:

Gameplay w Flower Knight Girl to z pozoru prosta, ale w rzeczywistości dość głęboka mechanika zarządzania oddziałami, w której musisz wykazać się zmysłem taktycznym, żeby twoje dziewczyny nie skończyły jako nawóz pod nogami gigantycznych chrząszczy. Każda bitwa odbywa się na mapie z różnymi ścieżkami, po których poruszają się twoje drużyny, a kluczem do sukcesu jest odpowiednie zbalansowanie składów – masz do dyspozycji pięć slotów w zespole, a każdy kwiat ma swój unikalny żywioł, zestaw umiejętności aktywnych oraz pasywnych „ability”, które mogą diametralnie zmienić przebieg starcia.

Musisz brać pod uwagę nie tylko statystyki ataku, ale też synergię między postaciami, bo niektóre kwiaty wzmacniają się nawzajem, gdy walczą ramię w ramię, co sprawia, że budowanie idealnego „party” staje się wciągającą zagadką logiczną. Gra nie wybacza bezmyślnego klikania na wyższych poziomach trudności, gdzie odporności przeciwników i pułapki na mapie potrafią błyskawicznie zdziesiątkować nieprzygotowaną armię.

Rozwój, uczucia i gacha:

​Prawdziwa zabawa zaczyna się jednak w systemie progresji, który jest sercem każdej porządnej gachy, a tutaj został dopracowany do perfekcji pod względem satysfakcji gracza. Twoje podopieczne nie tylko zdobywają doświadczenie, ale przechodzą przez procesy ewolucji i tzw. „Bloomu” (Kwitnienia), co zmienia ich wygląd na bardziej spektakularny i odblokowuje potężne wzmocnienia, które pozwalają im stawiać czoła najtrudniejszym bossom.

Do tego dochodzi system „Affection”, czyli budowania relacji z każdą z rycerzyk – dając im prezenty i spędzając z nimi czas, odblokowujesz specjalne scenki fabularne, które pozwalają ci lepiej poznać ich charaktery, lęki i marzenia. To sprawia, że przestają być tylko kolorowymi obrazkami na ekranie, a stają się postaciami, na których faktycznie zaczyna ci zależeć, co jest genialnym zagraniem psychologicznym, bo każda kolejna próba przywołania nowej dziewczyny w systemie gacha wiąże się z nadzieją na znalezienie kogoś, kto idealnie dopełni twoją kwiatową rodzinę.

Choć losowość potrafi być okrutna, to gra jest na tyle hojna w rozdawaniu surowców.

Gdzie leży pies pogrzebany?

​Zacznijmy od tego, co boli najbardziej. Ta gra to emerytowany król przeglądarek. Jeśli szukasz dynamicznej akcji, to trafiłeś pod zły adres. Gameplay to w dużej mierze „auto-battler” – układasz ekipę, klikasz „start” i patrzysz, jak Twoje kwiatki robią robotę. Czasami masz wrażenie, że jesteś bardziej księgowym zarządzającym zasobami i statystykami w Excelu niż wielkim dowódcą. UI (interfejs) bywa przeładowany, archaiczny i potrafi przytłoczyć liczbą migających okienek, eventów i powiadomień. No i umówmy się – to jest gacha. Mechanizm hazardowy siedzi tu głęboko, a „power creep” (wprowadzanie coraz silniejszych postaci) sprawia, że Twoje stare, ulubione jednostki z czasem mogą stać się bezużyteczne w starciu z najnowszymi bossami.

Więc jeśli weźmiesz pod uwagę te wszystkie wzloty i upadki, to solidne 6 jest najbardziej sprawiedliwym werdyktem, jaki mogę wystawić, bo to gra średnia jako mechanika, ale absolutnie topowa jako cyfrowe hobby dla koneserów estetyki anime.