Ale ten czas szybko leci - Recenzja gry Wiedźmin 1
26 października 2007 roku - to data jednego z najważniejszych kroków, jeśli nie najważniejszego w historii polskich gier komputerowych. Ponad 10 lat temu na rynek PC wychodzi gra produkcji polskiego studia CD Projekt Red "Wiedźmin". Wielka produkcja, osadzona w świecie wykreowanym przez jednego z najpopularniejszych pisarzy fantasy - Andrzeja Sapkowskiego, opowiada historię wiedźmina Geralta, a dokładniej podejmuje jego losy po akcji dziejącej się w książkach. W momencie wydania gra zrobiła w Polsce niebywałą furorę, osiągając sprzedaż na niespotykanym w naszym kraju poziomie. Po tym osiągnięciu twórcy w kolejnych częściach stopniowo podwyższali poprzeczkę, dzięki czemu Wiedźmin 3 jest uznawany za jedną z najlepszych gier w XXI wieku. Jak jednak po tylu latach prezentuje się część pierwsza ?
Przyznaję, że do powrotu do części pierwszej podchodziłem z dużym sentymentem. Jednak już na początku dostajemy jeden z największych minusów tej gry - ekrany ładowania. Pojawiają się one niestety bardzo często, co prawda wraz z wyjściem Edycji Rozszerzonej czas ładowania nieco się skrócił, to jednak wciąż wybijają one z rytmu gry.
Bo właśnie tutaj trzeba przejść do najważniejszej cechy, która chyba zadecydowała o popularności Wiedźmina - historia. Gra czerpie całymi garściami z uniwersum Sapkowskiego, losy Geralta tak doskonale komponują się z książkami, że chyba każdy czytelnik obowiązkowo powinien spróbować swoich sił przed komputerem. Twórcy postawili na słowiański klimat, który czuć na każdym kroku - możemy poczuć, że to nasz świat fantasy, związany z naszym regionem i naszymi zwyczajami. To duży plus tej części, ponieważ w drugiej części twórcy niesłusznie od niego odeszli.
Bo właśnie tutaj trzeba przejść do najważniejszej cechy, która chyba zadecydowała o popularności Wiedźmina - historia. Gra czerpie całymi garściami z uniwersum Sapkowskiego, losy Geralta tak doskonale komponują się z książkami, że chyba każdy czytelnik obowiązkowo powinien spróbować swoich sił przed komputerem. Twórcy postawili na słowiański klimat, który czuć na każdym kroku - możemy poczuć, że to nasz świat fantasy, związany z naszym regionem i naszymi zwyczajami. To duży plus tej części, ponieważ w drugiej części twórcy niesłusznie od niego odeszli.
Nieco kiepsko prezentuje się walka - polega ona na regularnym kilkaniu, i niewiele ma wspólnego z kolejnymi częściami, po prostu trzeba do niej się przyzwyczaić. Przywyknąć trzeba także do biegania, którego jest tutaj bardzo dużo (za dużo).
Grafika wciąż prezentuje się całkiem nieźle - jak na ponad 10 lat, które w przemyśle komputerowym są wręcz skokiem milowym, to prezentowany świat nie kłuje w oczy. Nie trafiłem tutaj na żadne wpadki techniczne - za co twórcom należą się brawa, co podkreśla dużą pracę studia CD Projekt Red.
Nie można także zapomnieć o świetnej, wbijającej się do głowy muzyce - melancholijnej, a jednocześnie bardzo pasującej do historii i klimatu zaprezentowanego w grze.
Czy w takim razie warto wrócić do pierwszej gry z serii Wiedźmin? Jeśli jesteśmy fanami książek i pozostałych części to jak najbardziej tak, gra wciąż prezentuje się świetnie i sprawia przyjemność. Jeśli jednak nie trawimy klimatu fantasy, a pozostałe gry nie przypadły nam do gustu, w pierwszej części również się nie zakochamy.
Grafika wciąż prezentuje się całkiem nieźle - jak na ponad 10 lat, które w przemyśle komputerowym są wręcz skokiem milowym, to prezentowany świat nie kłuje w oczy. Nie trafiłem tutaj na żadne wpadki techniczne - za co twórcom należą się brawa, co podkreśla dużą pracę studia CD Projekt Red.
Nie można także zapomnieć o świetnej, wbijającej się do głowy muzyce - melancholijnej, a jednocześnie bardzo pasującej do historii i klimatu zaprezentowanego w grze.
Czy w takim razie warto wrócić do pierwszej gry z serii Wiedźmin? Jeśli jesteśmy fanami książek i pozostałych części to jak najbardziej tak, gra wciąż prezentuje się świetnie i sprawia przyjemność. Jeśli jednak nie trawimy klimatu fantasy, a pozostałe gry nie przypadły nam do gustu, w pierwszej części również się nie zakochamy.
