Nosgoth - ogólna recenzja

Nosgoth było nietypową grą akcji nastawioną wyłącznie na wieloosobową rywalizację, stworzoną przez Psyonix i wydaną przez Square Enix. Produkcja została osadzona w uniwersum Legacy of Kain, jednak zamiast kontynuować klasyczną formułę fabularnych gier akcji, twórcy zdecydowali się stworzyć drużynowy tytuł PvP. Gra pojawiła się na PC w 2014 roku jako produkcja free-to-play i była rozwijana przede wszystkim z myślą o rozgrywkach pomiędzy ludźmi a wampirami. Jej charakterystycznym pomysłem było zestawienie dwóch całkowicie różnych sposobów walki. Ludzie korzystali z broni dystansowych, pułapek i wyposażenia przypominającego rozwiązania znane ze strzelanek, natomiast wampiry skupiały się na walce wręcz, szybkości, mobilności i brutalnych atakach z bliska. Dzięki temu wybór strony nie był wyłącznie kwestią wyglądu postaci, lecz zmieniał sposób grania. Nosgoth miało być spin-offem serii Legacy of Kain i właśnie to od początku budziło spore emocje, ponieważ tradycyjne gry z tego uniwersum były przede wszystkim fabularnymi produkcjami single-player. Nosgoth zdecydowanie odchodziło od tego modelu i koncentrowało się na krótkich, intensywnych meczach PvP. Produkcja korzystała z silnika Unreal Engine 3, a jej oprawa pasowała do mrocznego klimatu świata Nosgoth. Niestety historia gry nie zakończyła się pełnym sukcesem. Nosgoth pozostawało w fazie rozwoju i otwartej bety, a ostatecznie Square Enix zdecydowało się zakończyć rozwój oraz wyłączyć serwery. Według informacji dotyczących premiery i działalności gry, serwery zostały zamknięte 31 maja 2016 roku, co oznacza, że obecnie nie można już rozegrać oficjalnego meczu w tej produkcji. Z dzisiejszej perspektywy Nosgoth jest więc przede wszystkim ciekawym przykładem gry, która próbowała wykorzystać znane uniwersum do stworzenia zupełnie innego rodzaju doświadczenia.

Największą atrakcją Nosgoth był system walki oparty na asymetrycznym starciu dwóch stron. W meczu spotykały się drużyny ludzi i wampirów, a każda z nich posiadała odmienne klasy oraz sposób prowadzenia walki. Ludzie byli stroną bardziej dystansową. Ich arsenał pozwalał atakować przeciwników z większej odległości, wykorzystywać broń oraz różnego rodzaju narzędzia pomagające kontrolować teren. Wampiry działały zupełnie inaczej. Ich przewagą była mobilność i możliwość błyskawicznego zbliżania się do przeciwników, a następnie przeprowadzania ataków wręcz. Dzięki temu starcia mogły bardzo szybko zmieniać swój przebieg. Członkowie drużyny ludzi musieli pilnować pozycji i wzajemnie się osłaniać, ponieważ samotny gracz mógł stać się łatwym celem dla wampira. Z kolei wampiry musiały dobrze wykorzystywać otoczenie i odpowiedni moment do rozpoczęcia ataku. Bardzo ciekawym rozwiązaniem było to, że mecz składał się z dwóch rund, a po pierwszej strony zamieniały się rolami. Oznaczało to, że zawodnicy mogli sprawdzić się zarówno jako ludzie, jak i wampiry. Wynik całego spotkania zależał więc od tego, jak dobrze drużyna radziła sobie po obu stronach konfliktu. Taki system dawał Nosgoth sporą różnorodność i sprawiał, że nie można było ograniczyć się do jednego stylu gry. Dodatkowo klasy postaci różniły się między sobą, więc nawet po wybraniu jednej strony można było eksperymentować z różnymi rolami. Nosgoth nie przypominało więc typowej strzelanki, ponieważ zwycięstwo wymagało współpracy całej drużyny, znajomości mapy i właściwego wykorzystania umiejętności. Gra miała zdecydowanie bardziej taktyczny charakter, niż mogłoby wynikać z samego określenia „gra akcji”. Ważne było także kontrolowanie przestrzeni i przewidywanie ruchów przeciwnika. Z tego powodu dobrze zgrana drużyna mogła osiągać znacznie lepsze rezultaty niż grupa przypadkowych graczy. Niestety obecnie nie można już samodzielnie przekonać się o tych mechanikach na oficjalnych serwerach, ponieważ zostały one wyłączone w 2016 roku.

Nosgoth miało kilka bardzo mocnych zalet, które sprawiały, że wyróżniało się na tle innych gier PvP. Najważniejszą była asymetryczna rozgrywka – ludzie i wampiry walczyli w zupełnie inny sposób, co wymuszało zmianę taktyki zależnie od wybranej strony. Bardzo dobrym rozwiązaniem było także przełączanie stron pomiędzy rundami. Dzięki temu wynik nie zależał wyłącznie od tego, czy ktoś preferował grę człowiekiem albo wampirem. Na plus można zaliczyć również mroczny klimat, charakterystyczną oprawę oraz wykorzystanie uniwersum Legacy of Kain. System klas dawał możliwość dopasowania stylu gry do własnych preferencji, a drużynowy charakter pojedynków sprawiał, że współpraca miała realne znaczenie. Do wad należy przede wszystkim zaliczyć fakt, że Nosgoth nie otrzymało szansy na długie rozwijanie swojej społeczności. Gra miała problem z utrzymaniem wystarczająco dużej liczby graczy, a Square Enix w 2016 roku ogłosiło zakończenie rozwoju i wyłączenie serwerów. Z perspektywy czasu jest to największy problem tej produkcji, ponieważ nawet bardzo dobry system rozgrywki nie ma większego znaczenia, jeśli nie można znaleźć przeciwników do meczu. Drugim minusem było odejście od klasycznego charakteru Legacy of Kain, co nie wszystkim fanom tej serii przypadło do gustu. Osoby oczekujące dużej historii, eksploracji i rozbudowanej kampanii single-player mogły poczuć rozczarowanie. Podsumowując, Nosgoth było ambitnym eksperymentem, który próbował połączyć mroczne fantasy z drużynowym PvP. Sam pomysł na walkę ludzi z wampirami był bardzo ciekawy, a różnice pomiędzy obiema stronami zapewniały rozgrywce własną tożsamość. Niestety produkcja nie zdołała utrzymać odpowiednio dużej społeczności i została zamknięta. Dzisiaj pozostaje przede wszystkim interesującym przykładem gry, która miała oryginalne mechaniki, ale nie otrzymała wystarczająco dużo czasu, aby w pełni wykorzystać swój potencjał.