T29 - amerykański wieżowiec

Dziwny czołg. Jest jedynym dostępnym ciężkim czołgiem z linii amerykańskiej na poziomie 7. Czołg doskonały chciałoby się powiedzieć.
Pojazd ten miał stanowić amerykańską odpowiedź na niemiecki czołg ciężki Pzkpfw. VI zwanym potocznie Tygrysem Bengalskim (powszechnie znane tłumaczenie Tygrys Królewski jest błędne!). Niestety prace nad projektem rozpoczęły się w 1944 a zakończone w 1945 przez co pojazd ten nie miał możliwości odbycia testów na prawdziwym polu bitewnym. Pierwszy prototyp opuścił fabrykę 2 lata po wojnie, w 1947 roku. Łącznie na świat wypuszczono 6 czołgów tego typu w trzech wersjach, które różniły się między sobą silnikiem, armatą oraz systemem sterowania wieżą.
W grze dostajemy do dyspozycji 3 rodzaje armat, z czego 105 mm Gun T5E1 jest najlepszą jaką możemy zamontować na naszym czołgu. Charakteryzuje się ona całkiem dobrymi parametrami penetracji pancerza 198/245/53 i wysokimi obrażeniami 320/320/420 co czyni z naszego czołgu groźnego przeciwnika. Największą wadą tego działa jest jego niska celność 0.42 m na 100 m oraz stosunkowo długi czas celowania 2.3 s. Wartości te możemy doraźnie polepszyć dobrze wyszkoloną załogą oraz modułami poprawiającymi parametry naszej głównej broni.

Kolejnym niezwykle ważnym aspektem rozgrywki prowadzonej tym pojazdem jest zrozumienie jego wad i zalet. Oprócz wyżej wymienionego i opisanego działa, czołg ten wyposażony jest w niezwykle odporną na ataki frontalne wieżę. Można śmiało stwierdzić, że jest to największy atut tego pojazdu. Do 279,4 mm na froncie, do 127 mm na bokach oraz do 102 mm na tyle robi piorunujące wrażenie. Wieżę przebijają tylko czołgi wyższych poziomów posiadające armaty dużego kalibru i to dopiero po bardzo dokładnym wcelowaniu. Stąd też wykształcił się sposób grania tym pojazdem. Znaczna większość doświadczonych graczy gra na tak zwaną "wieżę', chowając kadłub, który znacznie łatwiej przebić (dość cienka płyta 102/76/51 mm, chociaż potrafi odbić pociski). Duży kąt wychylenia, wynoszący 10 stopni, działa pozwala nam na bezpieczne podjechanie na górkę. Nie musimy obawiać się, że nas ostrzelają, bo sami możemy prowadzić ogień nie pokazując kadłuba.
Czołg pomimo swojej dużej masy dysponuje na tyle mocnym silnikiem, by wygenerować 12,4 mocy na tonę. Pozwala to na szybkie osiąganie prędkości maksymalnej, która wynosi 35 km/h przy jeździe do przodu i 12 km/h przy cofaniu. Pozwoli to nam na szybkie dotarcie na pole walki.

Czy warto rozpocząć amerykańską linię żeby dojść do tego czołgu? Moim zdaniem tak. Pomijając czołg M3 Lee linia dawała mnie niesamowicie dużo przyjemności z grania. Czołgi 1 i 2 poziomu praktycznie przeskakuje się. Warto trochę dłużej pochylić się nad czołgiem M2 medium, który wedle mojej oceny aspiruje, jeśli nie jest najlepszym czołgiem tego poziomu. Później 2 bardzo podobne do siebie pojazdy T1 oraz M6, różniące się topową armatą i nieznacznie pancerzem kadłuba. Dojście przez linię shermanów może być mniej przyjemne, ale daje więcej możliwości rozwoju amerykańskich kolejnych linii (można odskoczyć na ścieżkę średnich czołgów prowadzących do M48 Patton.
Sama gra tym czołgiem, póki co sprawiła mnie najwięcej przyjemności płynącej z rozgrywki w World of Tanks. Pomimo swoich wad uważam, że jest to najlepszy ciężki czołg. Mobilny, wytrzymały, potrafi dotkliwie uderzyć w przeciwnika. Każdemu polecam spróbować gry tym niezwykłym pojazdem. Tym bardziej, że kolejne czołgi w linii są równie fantastyczne.