Omega Zodiac - ogólna recenzja

Omega Zodiac to przeglądarkowa gra MMORPG stworzona przez Proficient City i wydana w 2016 roku jako darmowa produkcja dostępna bezpośrednio z poziomu przeglądarki. Premiera odbyła się 25 sierpnia 2016 roku, a twórcy przedstawiali grę jako połączenie fantasy, mitologii oraz klasycznego systemu rozwoju charakterystycznego dla sieciowych RPG. Fabuła koncentruje się wokół bogini Ateny, której świat zostaje zagrożony przez nadciągający Ragnarok. Gracz otrzymuje zadanie zostania jednym z wojowników mających chronić Atenę i przeciwstawić się siłom zła. Już sam punkt wyjścia pokazuje, że Omega Zodiac nie próbuje opowiadać bardzo realistycznej historii. Jest to raczej efektowna fantasy-przygoda wykorzystująca motywy greckie, nordyckie i astrologiczne. Na początku wybieramy jedną z trzech podstawowych klas: rycerza, maga lub łucznika. Każda z nich posiada inny styl walki, a rozwój bohatera opiera się między innymi na zdobywaniu specjalnych zestawów wyposażenia określanych jako Sacred Sets. Są one jednym z najważniejszych elementów całej produkcji, ponieważ odblokowują nowe umiejętności i wpływają na sposób prowadzenia walki. Gracz zbiera elementy potrzebne do aktywowania kolejnych zestawów, zdobywa wyposażenie i stopniowo zwiększa swoją moc. Twórcy połączyli przy tym grafikę 2D z elementami 3D, dzięki czemu jak na przeglądarkową produkcję z tamtego okresu gra mogła prezentować się całkiem efektownie. Omega Zodiac nie ograniczała się jednak do samotnej kampanii. W grze znalazły się również gildie, PvP, PvE, areny, battlegroundy oraz walki międzyserwerowe. Dzięki temu gracz miał możliwość rozwijania bohatera zarówno poprzez walkę z komputerowymi przeciwnikami, jak i poprzez rywalizację z innymi użytkownikami. Oficjalne materiały Proficient City wymieniały także bossów, Sacred Set Dungeons i systemy gildyjne jako ważne elementy produkcji.

Rozgrywka w Omega Zodiac została skonstruowana w sposób typowy dla wielu przeglądarkowych MMORPG z połowy lat 2010., ale posiada kilka własnych rozwiązań. Najważniejszym elementem jest rozwijanie wybranej klasy oraz zdobywanie kolejnych Sacred Sets. Gracz przemierza dostępne lokacje, wykonuje zadania, walczy z przeciwnikami i zbiera przedmioty potrzebne do zwiększania swoich możliwości. Zestawy związane z konstelacjami nie są wyłącznie elementem kosmetycznym. Każdy z nich może zapewniać inne umiejętności, dlatego ich zdobywanie wpływa na sposób prowadzenia walki. System ten pozwalał eksperymentować z konfiguracją bohatera i szukać kombinacji odpowiednich do konkretnej sytuacji. Sama walka jest bardziej dynamiczna niż w klasycznych strategiach przeglądarkowych. Postać posiada zestaw umiejętności, które można wykorzystywać przeciwko przeciwnikom, a twórcy wspominali o dziewięciu różnych kombinacjach umiejętności. Jednocześnie gra posiadała funkcje automatycznego śledzenia celu oraz automatycznego atakowania, które można było włączać lub wyłączać. Dla jednych graczy była to zaleta, ponieważ pozwalała ograniczyć liczbę czynności wykonywanych ręcznie, dla innych natomiast automatyzacja mogła odbierać części starć poczucie kontroli. Poza standardowymi przeciwnikami można było mierzyć się z potężnymi bossami oraz przechodzić specjalne dungeony związane z Sacred Sets. Ważną częścią gry była również społeczność. Gracze mogli dołączać do gildii, uczestniczyć w walkach gildyjnych i rywalizować podczas wydarzeń obejmujących większą liczbę użytkowników. PvP oferowało kilka różnych form rywalizacji, a dodatkowo dostępne były walki międzyserwerowe. Oznaczało to, że rozwijanie postaci miało konkretny cel – nie chodziło wyłącznie o przechodzenie kolejnych zadań, ale również o przygotowanie bohatera do trudniejszych starć. Cały system był więc oparty na klasycznej pętli MMORPG: wykonujemy zadania, zdobywamy doświadczenie i wyposażenie, ulepszamy bohatera, a następnie podejmujemy coraz trudniejsze wyzwania.

Wśród zalet Omega Zodiac na pierwszym miejscu warto wymienić system Sacred Sets, ponieważ to właśnie on daje produkcji własny charakter. Zamiast ograniczać rozwój bohatera do zwykłego zdobywania coraz lepszego wyposażenia, gra pozwalała odblokowywać specjalne zestawy powiązane z konstelacjami i umiejętnościami. Dobrze wypada także różnorodność aktywności. Można było wykonywać zadania PvE, walczyć z bossami, przechodzić dungeony, brać udział w PvP, rozwijać gildię i uczestniczyć w walkach międzyserwerowych. Na plus należy zaliczyć również trzy klasy – rycerza, maga i łucznika – ponieważ już na początku pozwalały wybrać styl odpowiadający preferencjom gracza. Wadą jest natomiast mocne przywiązanie do typowego dla browserowych MMORPG grindu. Po pewnym czasie wiele czynności zaczyna sprowadzać się do zdobywania kolejnych przedmiotów, ulepszania statystyk i wykonywania podobnych zadań. Automatyczne śledzenie i atakowanie również może sprawić, że część rozgrywki staje się bardziej obserwowaniem postaci niż samodzielnym prowadzeniem walki. Fabuła jest raczej pretekstem do przemieszczania się pomiędzy kolejnymi aktywnościami niż elementem, który sam w sobie miałby przyciągać przez wiele godzin. Mimo tego Omega Zodiac potrafi zainteresować osoby, które lubią klasyczne gry MMORPG z dużą liczbą systemów rozwoju. Podsumowując, jest to ciekawa reprezentacja przeglądarkowych RPG z okresu, gdy tego typu produkcje próbowały oferować coraz bardziej rozbudowaną grafikę, rozgrywkę 3D i funkcje społecznościowe bez konieczności instalowania dużego klienta. Nie jest to tytuł idealny, ale system Sacred Sets, różnorodne aktywności i możliwość rywalizacji z innymi graczami sprawiają, że Omega Zodiac miało własny pomysł na rozwój bohatera i nie było wyłącznie kolejną prostą grą opartą na wykonywaniu zadań.